cohibir

Escoitar
cohibir

lat cohibēre

  1. v t

    Influír algo ou alguén sobre o ánimo dunha persoa impedíndolle obrar libremente.
  2. v pron

    Sentirse presionado mentalmente ata o punto de non poder actuar.
  3. v pron

    Conterse de realizar algunha cousa.

Confrontacións

reprimir

Citas

  • A xente de fóra cohíbeo e entón xa non fala nada
  • Cohíbese de comer pan porque está gordo
  • Cohibiuse tanto que tivo que marchar antes de tempo

Palabras veciñas

cohibición cohibido -da cohibidor -ra cohibir cohobación cohobar cohonestación
Conxugar
VERBO cohibir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibo
cohibes
cohibe
cohibimos
cohibides
cohiben
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibía
cohibías
cohibía
cohibiamos
cohibiades
cohibían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibín
cohibiches
cohibiu
cohibimos
cohibistes
cohibiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibira
cohibiras
cohibira
cohibiramos
cohibirades
cohibiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibirei
cohibirás
cohibirá
cohibiremos
cohibiredes
cohibirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibiría
cohibirías
cohibiría
cohibiriamos
cohibiriades
cohibirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohiba
cohibas
cohiba
cohibamos
cohibades
cohiban
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibise
cohibises
cohibise
cohibisemos
cohibisedes
cohibisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibir
cohibires
cohibir
cohibirmos
cohibirdes
cohibiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
cohibe
-
-
cohibide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibir
cohibires
cohibir
cohibirmos
cohibirdes
cohibiren
Xerundio cohibindo
Participio cohibido
cohibida
cohibidos
cohibidas