adúa
adúa
ár occidental ad-dūllâ ‘quenda, gando’
-
s
f
Conxunto de gando pertencente a diferentes veciños dun lugar que se manda a pastar xunto a un terreo comunal.
-
s
f
Auga de regadío común que se reparte entre os veciños.
Citas
- Levaron a adúa pola mañá cedo
- Protestaron todos por mor do reparto que se fixo coa adúa