castigo

1. s m

   Acción e efecto de castigar.

2. s m

   1. Pena provocada conscientemente co fin de corrixir un comportamento considerado desaxustado e afastado do que se considera normativo.

   2. Escarmento que se lle fai a alguén para que non volva cometer o mesmo acto e lle sirva de exemplo.

Sinónimos

Citas

• No xuízo saíulle un castigo de dez anos de cárcere
• Púxeronlle un castigo por chegar tarde
• ¡Que castigo de rapaz, non fai máis ca trasnadas!, ¡É un castigo esa grúa da estrada co barullo que fai!

Refráns

• A besta comedora, pedras na cebada.
• A besta mala, espora e vara.
• A burro frouxo, arrieiro tolo que lle malle o lombo.
• Á curta ou á larga todo se paga.
• Azóuteme miña nai e non mo saiba meu pai.
• Ben burro é o que padece por culpas que outro merece.
• Besta que pouco anda, nunca falta quen a tanga.
• Cando morre a ovella, paga o pastor coa pelexa.
• Castigo de dura: unha no cravo e outra na ferradura.
• Castigo de vella non fai moita mella.
• Co castigo o bo faise mellor e o malo faise peor.
• Co castigo o malo faise mellor e o bo fai o peor.
• Cos escarmentados fanse os avisados.
• Dálle tres cuneas a quen non che queira o caldo.
• Dos escarmentados nacen os espabilados.
• Fana os cochos e págana os bacoriños.
• Ninguén as faga, que tarde ou cedo se pagan.
• Ninguén as fai que non as pague máis cedo ou máis tarde.
• Non fai tanto a zorra nun ano, como paga nunha hora.
• O que a un fostiga, a un cento castiga.
• Pau porque remas e pau porque non remas.
• Pau, se remas; e pau, se non remas.
• Por culpa do burro mallan na albarda.
• Porque un burro dea un couce, non se lle ha corta-la pata.
• Se non houbera castigo no mundo, non andaría ninguén seguro.
• Xogan os burros e páganas os arrieiros.
• ¡Bastos son tronfos!
• ¡Benia o varón que por si se castiga e por outro non!