batente

< bater
Plural: batentes
  1. adx Que bate.
  2. m
    1. Parte do marco dunha porta ou dunha ventá onde bate a folla cando se pecha.
    2. Folla dunha ventá ou dunha porta que se pecha antes ca a outra.
  3. m Poste en que se apoia unha cancela para pechala.
  4. m Lugar do litoral en que rompen ou baten as ondas.

Citas

  • Arranxamos o batente que derrubara o tractor
  • Foi buscar percebes polos batentes
  • O vento abriu de súpeto a ventá e rompeu os vidros ao dar contra o batente
  • Os fortes e batentes brazos do heroe tiñan as veas inchadas
  • Trillei o dedo entre o batente da porta e o seu marco

Palabras veciñas