bandallo

< 3banda ‘tecido’
  1. m Anaco de tea roto e moi gastado.
  2. m Persoa que non coida o seu aspecto externo ou se amosa sucio vestíndose con farrapos.

Citas

  • A mendiga vestía unha saia chea de bandallos
  • Disfrazouse cuns bandallos que había no faiado
  • Non sabe vestir, anda feito un bandallo

Palabras veciñas