badil

< lat *batile lat batillu ‘paleta’
  1. m Pa que se emprega para remexer e recoller as brasas da cheminea e dos braseiros. Ex: O badil está cheo de ferruxe Ex: Cando saques os bois ponlle o badil ó carro

Citas

  • Cando saques os bois ponlle o badil ao carro
  • O badil está cheo de ferruxe

Frases feitas

  • Levar co badil nos lomedros. Sa

Palabras veciñas