badián

< persa bādiyān ‘anís’
Nome científico: Illicium verum
  1. m PLANTA Pequena árbore perenne, da familia das iliáceas, de follas alternas, carentes de estípulas e con flores hermafroditas, que presenta froitos que constitúen o anís estrelado, usado como aromatizante.

Palabras veciñas