avivecer

< avivar
  1. v t Facer que adquira vigor o que estaba a piques de extinguirse ou de morrer.
  2. v i Cobrar vigor o que parecía estar esmorecendo. Tm v pron.

Confrontacións

Citas

  • Aviveceu o seu espírito indo a clases de ioga
  • Aviveceu(se) o lume e puiden asar os chourizos que quedaban

Palabras veciñas

Verbo: avivecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivezo

aviveces

avivece

avivecemos

avivecedes

avivecen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecía

avivecías

avivecía

aviveciamos

aviveciades

avivecían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecín

aviveciches

aviveceu

avivecemos

avivecestes

aviveceron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecera

aviveceras

avivecera

aviveceramos

avivecerades

aviveceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecerei

avivecerás

avivecerá

aviveceremos

aviveceredes

avivecerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecería

avivecerías

avivecería

aviveceriamos

aviveceriades

avivecerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviveza

avivezas

aviveza

avivezamos

avivezades

avivezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecese

aviveceses

avivecese

avivecesemos

avivecesedes

avivecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecer

aviveceres

avivecer

avivecermos

avivecerdes

aviveceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

avivece

-

-

avivecede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivecer

aviveceres

avivecer

avivecermos

avivecerdes

aviveceren

Xerundio

avivecendo

Participio

avivecido

avivecida

avivecidos

avivecidas