avivar

< vivo
  1. v t Facer máis viva ou intensa algunha cousa.
  2. v t Conseguir que o lume que se está apagando arda con máis forza.
  3. v t Poñer en funcionamento algunha cousa ou facer que vaia con máis présa.
  4. v t Facer máis enxeñoso o espírito ou a intelixencia.
  5. v pron Tornarse máis activo ou máis vivo.
  6. v pron Arder con máis forza algunha cousa que se estaba apagando.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • A necesidade aviva o enxeño
  • Avivamos o lume para queimar eses restrollos que quedaban aí
  • Aviváronse as lapas do incendio
  • Avivouse o seu ánimo ao saber que ía ter un neno
  • O cabo mandoulle avivar a marcha para chegar antes da noite
  • O orballo da noite aviva as plantas
Verbo: avivar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivo

avivas

aviva

avivamos

avivades

avivan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivaba

avivabas

avivaba

avivabamos

avivabades

avivaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivei

avivaches

avivou

avivamos

avivastes

avivaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivara

avivaras

avivara

avivaramos

avivarades

avivaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivarei

avivarás

avivará

avivaremos

avivaredes

avivarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivaría

avivarías

avivaría

avivariamos

avivariades

avivarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avive

avives

avive

avivemos

avivedes

aviven

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivase

avivases

avivase

avivasemos

avivasedes

avivasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivar

avivares

avivar

avivarmos

avivardes

avivaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aviva

-

-

avivade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivar

avivares

avivar

avivarmos

avivardes

avivaren

Xerundio

avivando

Participio

avivado

avivada

avivados

avivadas