avergoñar

< vergoña
  1. v t Facer sentir vergoña ou turbar con reproches.
  2. v pron Sentir vergonza.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Avergonzou a un alumno diante dos compañeiros da clase
  • Avergonzouse de ter causado tanto mal á súa familia neses días

Palabras veciñas

Verbo: avergoñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoño

avergoñas

avergoña

avergoñamos

avergoñades

avergoñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñaba

avergoñabas

avergoñaba

avergoñabamos

avergoñabades

avergoñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñei

avergoñaches

avergoñou

avergoñamos

avergoñastes

avergoñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñara

avergoñaras

avergoñara

avergoñaramos

avergoñarades

avergoñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñarei

avergoñarás

avergoñará

avergoñaremos

avergoñaredes

avergoñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñaría

avergoñarías

avergoñaría

avergoñariamos

avergoñariades

avergoñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñe

avergoñes

avergoñe

avergoñemos

avergoñedes

avergoñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñase

avergoñases

avergoñase

avergoñasemos

avergoñasedes

avergoñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñar

avergoñares

avergoñar

avergoñarmos

avergoñardes

avergoñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

avergoña

-

-

avergoñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avergoñar

avergoñares

avergoñar

avergoñarmos

avergoñardes

avergoñaren

Xerundio

avergoñando

Participio

avergoñado

avergoñada

avergoñados

avergoñadas