chafar

< voz onomatopeica
  1. v t Presionar unha cousa ata desfacela ou deformala.
  2. v t Facer que alguén se desanime.
  3. v t Deixar a alguén sen argumentos nunha discusión.
  4. v t Avergonzar a alguén.
  5. v t Facer que un asunto ou negocio fracase.

Citas

  • As súas preocupacións chafaron a fin de semana
  • Chafaron os ovos de tanto tocalos
  • Chafáronsenos os plans por culpa do mal tempo
  • Chafouno de novo cando sacou as fotografías
  • Non sacou a roupa da maleta e chafóuselle toda
  • O bico que lle deu diante de todo o mundo chafouno
Verbo: chafar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafo

chafas

chafa

chafamos

chafades

chafan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafaba

chafabas

chafaba

chafabamos

chafabades

chafaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafei

chafaches

chafou

chafamos

chafastes

chafaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafara

chafaras

chafara

chafaramos

chafarades

chafaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafarei

chafarás

chafará

chafaremos

chafaredes

chafarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafaría

chafarías

chafaría

chafariamos

chafariades

chafarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafe

chafes

chafe

chafemos

chafedes

chafen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafase

chafases

chafase

chafasemos

chafasedes

chafasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafar

chafares

chafar

chafarmos

chafardes

chafaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

chafa

-

-

chafade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chafar

chafares

chafar

chafarmos

chafardes

chafaren

Xerundio

chafando

Participio

chafado

chafada

chafados

chafadas