auscultar

< lat auscultāre ‘escoitar’
  1. v t Practicar a auscultación. Ex: O médico auscultoume para asegurarse de que o meu ritmo cardíaco era normal.

Citas

  • O médico auscultoume para asegurarse de que o meu ritmo cardíaco era normal.
Verbo: auscultar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ausculto

auscultas

ausculta

auscultamos

auscultades

auscultan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultaba

auscultabas

auscultaba

auscultabamos

auscultabades

auscultaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultei

auscultaches

auscultou

auscultamos

auscultastes

auscultaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultara

auscultaras

auscultara

auscultaramos

auscultarades

auscultaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultarei

auscultarás

auscultará

auscultaremos

auscultaredes

auscultarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultaría

auscultarías

auscultaría

auscultariamos

auscultariades

auscultarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ausculte

auscultes

ausculte

auscultemos

auscultedes

ausculten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultase

auscultases

auscultase

auscultasemos

auscultasedes

auscultasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultar

auscultares

auscultar

auscultarmos

auscultardes

auscultaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ausculta

-

-

auscultade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

auscultar

auscultares

auscultar

auscultarmos

auscultardes

auscultaren

Xerundio

auscultando

Participio

auscultado

auscultada

auscultados

auscultadas