atribuír

< lat attribuĕre ‘dar’ ad + tribuere ‘dar’
  1. v t Considerar a alguén ou a algunha cousa como causa ou orixe de algo.
  2. v t Facer corresponder unha calidade ou algunha cousa como pertencente ou propia de alguén ou de algo.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Atribuíronlle o cargo de xerente da empresa, Atribuíulle a súa loucura aos libros de cabalería
  • O árbitro atribuíulle a Mazinho unha falta que non cometeu

Palabras veciñas

Verbo: atribuír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribúo

atribúes

atribúe

atribuímos

atribuídes

atribúen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuía

atribuías

atribuía

atribuïamos

atribuïades

atribuían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuín

atribuíches

atribuíu

atribuímos

atribuístes

atribuíron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuíra

atribuíras

atribuíra

atribuiramos

atribuirades

atribuíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuirei

atribuirás

atribuirá

atribuiremos

atribuiredes

atribuirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuiría

atribuirías

atribuiría

atribuiriamos

atribuiriades

atribuirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribúa

atribúas

atribúa

atribuamos

atribuades

atribúan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuíse

atribuíses

atribuíse

atribuisemos

atribuisedes

atribuísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuír

atribuíres

atribuír

atribuírmos

atribuírdes

atribuíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atribúe

-

-

atribuíde

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atribuír

atribuíres

atribuír

atribuírmos

atribuírdes

atribuíren

Xerundio

atribuíndo

Participio

atribuído

atribuída

atribuídos

atribuídas