atrapar

< galic attraper ‘agarrar nunha armadilla’
  1. v t Agarrar algo ou a alguén que foxe. Ex: Hai que atrapar o raposo que anda ás pitas Ex: Por realizar aquel traballo atrapou unha boa comisión

Sinónimos

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Hai que atrapar o raposo que anda ás pitas
  • Por realizar aquel traballo atrapou unha boa comisión
Verbo: atrapar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrapo

atrapas

atrapa

atrapamos

atrapades

atrapan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrapaba

atrapabas

atrapaba

atrapabamos

atrapabades

atrapaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrapei

atrapaches

atrapou

atrapamos

atrapastes

atraparon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrapara

atraparas

atrapara

atraparamos

atraparades

atraparan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atraparei

atraparás

atrapará

atraparemos

atraparedes

atraparán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atraparía

atraparías

atraparía

atrapariamos

atrapariades

atraparían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrape

atrapes

atrape

atrapemos

atrapedes

atrapen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrapase

atrapases

atrapase

atrapasemos

atrapasedes

atrapasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrapar

atrapares

atrapar

atraparmos

atrapardes

atraparen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atrapa

-

-

atrapade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atrapar

atrapares

atrapar

atraparmos

atrapardes

atraparen

Xerundio

atrapando

Participio

atrapado

atrapada

atrapados

atrapadas