admitir

< lat admittere ‘dar entrada, acceptar’
  1. v t Dar entrada nalgún lugar.
  2. v t Aceptar algo como verdadeiro.
  3. v t Consentir que se realice unha cousa.

Citas

  • Algún día admitirá que esteamos xuntos
  • Non está disposto a admitir a súa culpa
  • Non foi admitido no exame de ingreso
  • Serás admitido no equipo de baloncesto
Verbo: admitir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admito

admites

admite

admitimos

admitides

admiten

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitía

admitías

admitía

admitiamos

admitiades

admitían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitín

admitiches

admitiu

admitimos

admitistes

admitiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitira

admitiras

admitira

admitiramos

admitirades

admitiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitirei

admitirás

admitirá

admitiremos

admitiredes

admitirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitiría

admitirías

admitiría

admitiriamos

admitiriades

admitirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admita

admitas

admita

admitamos

admitades

admitan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitise

admitises

admitise

admitisemos

admitisedes

admitisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitir

admitires

admitir

admitirmos

admitirdes

admitiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

admite

-

-

admitide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

admitir

admitires

admitir

admitirmos

admitirdes

admitiren

Xerundio

admitindo

Participio

admitido

admitida

admitidos

admitidas