asentar

< lat *adsedentare
  1. v t Poñer algunha cousa sobre a base, nunha posición estable.
  2. v t Anotar por escrito algunha cousa para que quede constancia dela.
  3. v t Incluír ou facer incluír o nome de alguén nalgún rexistro.
  4. v t Facer coincidir unha cousa con outra.
  5. v t Afiar ou suavizar o gume dun instrumento cortante.
  6. v t Dar firmeza a algunha cousa.
  7. v t CONSTR Poñer en obra ladrillos ou perpiaños.
  8. v t PINT Pór calquera pasta pitórica ou de cor enriba dun soporte mediante un pincel, unha espátula ou un rolo.
  9. v i Deixar apoiada algunha cousa con firmeza e seguridade.
  10. v i olverse clara unha bebida como o viño cando o pouso vai para o fondo.
  11. v i Aproveitar ou non ao corpo algunha cousa.
  12. v i Quedar ben unha cousa en alguén.
  13. v pron Basearse nalgunha cousa.
  14. v pron Establecerse nunha poboación ou nun lugar.
  15. v pron Ter algunha cousa o seu fundamento noutra.

Sinónimos

Citas

  • A Colexiata do Sar aséntase en terreos moi firmes
  • A cor verde aséntache ben
  • Aínda non asentou a súa filla no rexistro civil
  • Asentei os comentarios que realizou na conferencia, Asentei os derradeiros datos do IVE do ano 1999 no libro de contas
  • Asentou a súa erudición con datos actualizados
  • Non sei se a mesa asentará ben no chan de pedra
  • O carniceiro asentou ben o coitelo para poder cortar as costeletas
  • O mecánico asenta todas as pezas do vehículo
  • O seu enfado aséntase en razóns ben sólidas, así que non tires máis del
  • O viño novo aínda non tivo tempo para asentar
  • Os licores aséntanme mal
  • Quero que asentes a estatua sobre o seu pedestal
  • Temos o albanel na casa asentando unha parede na adega
  • Tendes que seguir estudiando para asentar mellor os coñecementos

Frases feitas

  • Asentar a cabeza. Ter xu
  • Asentar as pedras. Colocalas correctamente.
  • Asentarlle a un as costuras/o pelo. Recibir un castigo ou pegarlle a algu
  • Asentarse o tempo. Cambiarse, o tempo, de tempestuoso, variable, en bo, fixo.

Palabras veciñas

Verbo: asentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asento

asentas

asenta

asentamos

asentades

asentan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentaba

asentabas

asentaba

asentabamos

asentabades

asentaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentei

asentaches

asentou

asentamos

asentastes

asentaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentara

asentaras

asentara

asentaramos

asentarades

asentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentarei

asentarás

asentará

asentaremos

asentaredes

asentarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentaría

asentarías

asentaría

asentariamos

asentariades

asentarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asente

asentes

asente

asentemos

asentedes

asenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentase

asentases

asentase

asentasemos

asentasedes

asentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentar

asentares

asentar

asentarmos

asentardes

asentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

asenta

-

-

asentade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asentar

asentares

asentar

asentarmos

asentardes

asentaren

Xerundio

asentando

Participio

asentado

asentada

asentados

asentadas