urbanizar

< urbano
  1. v t Dotar un lugar dos elementos necesarios para facer del un núcleo de poboación urbana.
  2. v t Facer a alguén urbano.

Citas

  • A súa estancia en Londres urbanizouno
  • En poucos anos urbanizaron moito a periferia da cidade
Verbo: urbanizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizo

urbanizas

urbaniza

urbanizamos

urbanizades

urbanizan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizaba

urbanizabas

urbanizaba

urbanizabamos

urbanizabades

urbanizaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanicei

urbanizaches

urbanizou

urbanizamos

urbanizastes

urbanizaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizara

urbanizaras

urbanizara

urbanizaramos

urbanizarades

urbanizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizarei

urbanizarás

urbanizará

urbanizaremos

urbanizaredes

urbanizarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizaría

urbanizarías

urbanizaría

urbanizariamos

urbanizariades

urbanizarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanice

urbanices

urbanice

urbanicemos

urbanicedes

urbanicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizase

urbanizases

urbanizase

urbanizasemos

urbanizasedes

urbanizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizar

urbanizares

urbanizar

urbanizarmos

urbanizardes

urbanizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

urbaniza

-

-

urbanizade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urbanizar

urbanizares

urbanizar

urbanizarmos

urbanizardes

urbanizaren

Xerundio

urbanizando

Participio

urbanizado

urbanizada

urbanizados

urbanizadas