secundar

< lat secundāre
  1. v t Axudar a alguén a levar a cabo un propósito.
Verbo: secundar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundo

secundas

secunda

secundamos

secundades

secundan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundaba

secundabas

secundaba

secundabamos

secundabades

secundaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundei

secundaches

secundou

secundamos

secundastes

secundaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundara

secundaras

secundara

secundaramos

secundarades

secundaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundarei

secundarás

secundará

secundaremos

secundaredes

secundarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundaría

secundarías

secundaría

secundariamos

secundariades

secundarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secunde

secundes

secunde

secundemos

secundedes

secunden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundase

secundases

secundase

secundasemos

secundasedes

secundasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundar

secundares

secundar

secundarmos

secundardes

secundaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

secunda

-

-

secundade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

secundar

secundares

secundar

secundarmos

secundardes

secundaren

Xerundio

secundando

Participio

secundado

secundada

secundados

secundadas