saturar

< lat saturāre
  1. v t Encher algo por completo. Tm v pron.
  2. v t QUÍM Esgotar a capacidade de absorción dunha substancia ao impregnala doutra na máxima proporción posible. Tm v pron.
  3. v t Facer funcionar algo ata o límite da súa capacidade.
  4. v pron Realizar algunha actividade ata non poder máis.

Citas

  • A baeta está saturada de auga
  • A terra saturouse con tanta chuvia
  • Meteu tanta roupa no caixón que o saturou
  • O encoro saturouse coas chuvias
  • Saturouse de comer pasta
  • Tantas chamadas saturaron o teléfono
Verbo: saturar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturo

saturas

satura

saturamos

saturades

saturan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturaba

saturabas

saturaba

saturabamos

saturabades

saturaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturei

saturaches

saturou

saturamos

saturastes

saturaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturara

saturaras

saturara

saturaramos

saturarades

saturaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturarei

saturarás

saturará

saturaremos

saturaredes

saturarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturaría

saturarías

saturaría

saturariamos

saturariades

saturarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sature

satures

sature

saturemos

saturedes

saturen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturase

saturases

saturase

saturasemos

saturasedes

saturasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturar

saturares

saturar

saturarmos

saturardes

saturaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

satura

-

-

saturade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saturar

saturares

saturar

saturarmos

saturardes

saturaren

Xerundio

saturando

Participio

saturado

saturada

saturados

saturadas