sancionar

< sanción
  1. v t Dar a sanción a unha lei, ou a calquera acto, uso ou costume.
  2. v t Impoñer unha sanción a alguén que infrinxiu unha lei.

Citas

  • O parlamento sancionou a nova lei
Verbo: sancionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sanciono

sancionas

sanciona

sancionamos

sancionades

sancionan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionaba

sancionabas

sancionaba

sancionabamos

sancionabades

sancionaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionei

sancionaches

sancionou

sancionamos

sancionastes

sancionaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionara

sancionaras

sancionara

sancionaramos

sancionarades

sancionaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionarei

sancionarás

sancionará

sancionaremos

sancionaredes

sancionarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionaría

sancionarías

sancionaría

sancionariamos

sancionariades

sancionarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancione

sanciones

sancione

sancionemos

sancionedes

sancionen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionase

sancionases

sancionase

sancionasemos

sancionasedes

sancionasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionar

sancionares

sancionar

sancionarmos

sancionardes

sancionaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sanciona

-

-

sancionade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sancionar

sancionares

sancionar

sancionarmos

sancionardes

sancionaren

Xerundio

sancionando

Participio

sancionado

sancionada

sancionados

sancionadas