rebrincar

  1. v i rebuldar.

Palabras veciñas

Verbo: rebrincar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrinco

rebrincas

rebrinca

rebrincamos

rebrincades

rebrincan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincaba

rebrincabas

rebrincaba

rebrincabamos

rebrincabades

rebrincaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrinquei

rebrincaches

rebrincou

rebrincamos

rebrincastes

rebrincaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincara

rebrincaras

rebrincara

rebrincaramos

rebrincarades

rebrincaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincarei

rebrincarás

rebrincará

rebrincaremos

rebrincaredes

rebrincarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincaría

rebrincarías

rebrincaría

rebrincariamos

rebrincariades

rebrincarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrinque

rebrinques

rebrinque

rebrinquemos

rebrinquedes

rebrinquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincase

rebrincases

rebrincase

rebrincasemos

rebrincasedes

rebrincasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincar

rebrincares

rebrincar

rebrincarmos

rebrincardes

rebrincaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rebrinca

-

-

rebrincade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincar

rebrincares

rebrincar

rebrincarmos

rebrincardes

rebrincaren

Xerundio

rebrincando

Participio

rebrincado

rebrincada

rebrincados

rebrincadas