rebrincar

  1. v i rebuldar.
Verbo: rebrincar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrinco

rebrincas

rebrinca

rebrincamos

rebrincades

rebrincan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincaba

rebrincabas

rebrincaba

rebrincabamos

rebrincabades

rebrincaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrinquei

rebrincaches

rebrincou

rebrincamos

rebrincastes

rebrincaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincara

rebrincaras

rebrincara

rebrincaramos

rebrincarades

rebrincaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincarei

rebrincarás

rebrincará

rebrincaremos

rebrincaredes

rebrincarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincaría

rebrincarías

rebrincaría

rebrincariamos

rebrincariades

rebrincarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrinque

rebrinques

rebrinque

rebrinquemos

rebrinquedes

rebrinquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincase

rebrincases

rebrincase

rebrincasemos

rebrincasedes

rebrincasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincar

rebrincares

rebrincar

rebrincarmos

rebrincardes

rebrincaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rebrinca

-

-

rebrincade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebrincar

rebrincares

rebrincar

rebrincarmos

rebrincardes

rebrincaren

Gerundio

rebrincando

Participio

rebrincado

rebrincada

rebrincados

rebrincadas