apostrofar

< apóstrofe
  1. v t Dirixir un apóstrofe a alguén. Ex: O mestre apostrofou ós rapaces.

Citas

  • O mestre apostrofou aos rapaces.
Verbo: apostrofar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofo

apostrofas

apostrofa

apostrofamos

apostrofades

apostrofan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofaba

apostrofabas

apostrofaba

apostrofabamos

apostrofabades

apostrofaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofei

apostrofaches

apostrofou

apostrofamos

apostrofastes

apostrofaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofara

apostrofaras

apostrofara

apostrofaramos

apostrofarades

apostrofaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofarei

apostrofarás

apostrofará

apostrofaremos

apostrofaredes

apostrofarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofaría

apostrofarías

apostrofaría

apostrofariamos

apostrofariades

apostrofarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofe

apostrofes

apostrofe

apostrofemos

apostrofedes

apostrofen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofase

apostrofases

apostrofase

apostrofasemos

apostrofasedes

apostrofasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofar

apostrofares

apostrofar

apostrofarmos

apostrofardes

apostrofaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apostrofa

-

-

apostrofade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apostrofar

apostrofares

apostrofar

apostrofarmos

apostrofardes

apostrofaren

Xerundio

apostrofando

Participio

apostrofado

apostrofada

apostrofados

apostrofadas