posibilitar

< posible
  1. v t Facer posible algo.
Verbo: posibilitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilito

posibilitas

posibilita

posibilitamos

posibilitades

posibilitan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitaba

posibilitabas

posibilitaba

posibilitabamos

posibilitabades

posibilitaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitei

posibilitaches

posibilitou

posibilitamos

posibilitastes

posibilitaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitara

posibilitaras

posibilitara

posibilitaramos

posibilitarades

posibilitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitarei

posibilitarás

posibilitará

posibilitaremos

posibilitaredes

posibilitarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitaría

posibilitarías

posibilitaría

posibilitariamos

posibilitariades

posibilitarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilite

posibilites

posibilite

posibilitemos

posibilitedes

posibiliten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitase

posibilitases

posibilitase

posibilitasemos

posibilitasedes

posibilitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitar

posibilitares

posibilitar

posibilitarmos

posibilitardes

posibilitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

posibilita

-

-

posibilitade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posibilitar

posibilitares

posibilitar

posibilitarmos

posibilitardes

posibilitaren

Xerundio

posibilitando

Participio

posibilitado

posibilitada

posibilitados

posibilitadas