poboar

< pobo
  1. v t Ocupar un lugar con xente.
  2. v t p ext Ocupar un lugar con seres vivos.
  3. v t ivir nun lugar.

Confrontacións

Citas

  • Desoñecíase canta xente poboaba aquela zona
  • Poboaron o río con troitas
  • Un grupo de colonos poboaron aquelas terras inhóspitas

Palabras veciñas

Verbo: poboar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboo

poboas

poboa

poboamos

poboades

poboan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboaba

poboabas

poboaba

poboabamos

poboabades

poboaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboei

poboaches

poboou

poboamos

poboastes

poboaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboara

poboaras

poboara

poboaramos

poboarades

poboaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboarei

poboarás

poboará

poboaremos

poboaredes

poboarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboaría

poboarías

poboaría

poboariamos

poboariades

poboarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboe

poboes

poboe

poboemos

poboedes

poboen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboase

poboases

poboase

poboasemos

poboasedes

poboasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboar

poboares

poboar

poboarmos

poboardes

poboaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

poboa

-

-

poboade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

poboar

poboares

poboar

poboarmos

poboardes

poboaren

Xerundio

poboando

Participio

poboado

poboada

poboados

poboadas