perdoar

< lat tardío perdonāre lat per + donāre ‘dar’
  1. v t Renunciar a impoñer un castigo por unha falta cometida.
  2. v t Escusar a alguén por un determinado comportamento.
  3. v t Eximir a alguén dunha obriga ou débeda.

Sinónimos

Citas

  • Nunca lle perdoa o café da sobremesa, Os anos non perdoan a ninguén
  • Perdoáronlle a débeda aos países pobres, Perdooulle os pecados
  • Perdoe, podíame dicir que hora é?
  • Perdóocho, pero non o volvas facer
  • Perdooulle ir á academia porque se sentía mal
Verbo: perdoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoo

perdoas

perdoa

perdoamos

perdoades

perdoan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoaba

perdoabas

perdoaba

perdoabamos

perdoabades

perdoaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoei

perdoaches

perdoou

perdoamos

perdoastes

perdoaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoara

perdoaras

perdoara

perdoaramos

perdoarades

perdoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoarei

perdoarás

perdoará

perdoaremos

perdoaredes

perdoarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoaría

perdoarías

perdoaría

perdoariamos

perdoariades

perdoarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoe

perdoes

perdoe

perdoemos

perdoedes

perdoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoase

perdoases

perdoase

perdoasemos

perdoasedes

perdoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoar

perdoares

perdoar

perdoarmos

perdoardes

perdoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

perdoa

-

-

perdoade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perdoar

perdoares

perdoar

perdoarmos

perdoardes

perdoaren

Xerundio

perdoando

Participio

perdoado

perdoada

perdoados

perdoadas