opositar

< opositor
  1. v i Presentarse a unhas oposicións para acceder a un emprego ou cargo. Ex: Meu irmán opositou o ano pasado para conseguir unha praza no concello.

Citas

  • Meu irmán opositou o ano pasado para conseguir unha praza no concello.
Verbo: opositar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oposito

opositas

oposita

opositamos

opositades

opositan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositaba

opositabas

opositaba

opositabamos

opositabades

opositaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositei

opositaches

opositou

opositamos

opositastes

opositaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositara

opositaras

opositara

opositaramos

opositarades

opositaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositarei

opositarás

opositará

opositaremos

opositaredes

opositarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositaría

opositarías

opositaría

opositariamos

opositariades

opositarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oposite

oposites

oposite

opositemos

opositedes

opositen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositase

opositases

opositase

opositasemos

opositasedes

opositasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositar

opositares

opositar

opositarmos

opositardes

opositaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

oposita

-

-

opositade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

opositar

opositares

opositar

opositarmos

opositardes

opositaren

Xerundio

opositando

Participio

opositado

opositada

opositados

opositadas