Ir ao contido principal
DIGALEGO | Dicionario de Galego
DIGALEGO
Dicionario de Galego
DIGALEGO | Dicionario de Galego
Selector de idioma
Galego
Castellano
Pechar o selector de idioma
Participa
Outros recursos
O dicionario
Galego
Castellano
Participa
Outros recursos
O dicionario
Abrir/pechar menú
Características
Abreviaturas
Apéndice gramatical
Créditos
DIGALEGO | Dicionario de Galego
DIGALEGO
Dicionario de Galego
DIGALEGO | Dicionario de Galego
Definicións
Sinónimos
Conxugador
Refráns
Buscar termo
Opcións avanzadas
Palabra completa
Comeza por
Contén
Remata en
En toda a entrada
Idioma
Seleccione un idioma
Inglés
Castelán
Francés
Italiano
Buscar termo
Buscar termo
Buscar termo
mentira
Escoitar
< mentir
Plural:
mentiras
s
f
Acción de manifestar algo que non responde á verdade.
mentira piadosa
Mentira que se di por compaixón.
Sinónimos
embuste
,
trola
Antónimos
verdade
Citas
Utiliza a mentira dunha maneira enfermiza
Frases feitas
De mentira.
Que non
Parecer mentira.
Ser, algunha cousa, tan sorprendente ou tan anormal que parece imposible.
Refráns
A mentir logo un aprende.
A mentira anda barata.
A mentira de algo é filla.
A mentira e a troita queren ser gordas.
A mentira non paga alcabala e mais hai que ter conta dela.
A mentira non ten pes e non para de correr.
A mentira non ten pes nin ten cabeza.
A onde has de ir non has de mentir.
A rapaz mentireiro non lle perdoes as azoutas.
Cazadores, xastres e zapateiros son os máis mentireiros.
Cereixas e mentiras, unhas das outras tiran.
De todo terma o papel ata que se limpan coel.
Di mentira e sacarás verdade.
Máis vale dicir mentiras que parezan verdades, que non verdades que parezan mentiras.
Mente canto quere e esbardalla canto pode.
Mente Pedro, porque o ten de vezo.
Mentir con gracia quere sabencia.
Mentir non custa diñeiro pero fai a un mentireiro.
Mentireiro con labia quere certa gracia.
Mentireiro de gracia quere moita labia.
Mete mentira e sacarás verdade.
O mentir e o compadrar andan á par.
O mentir non é habilidade.
O mentir non ten alcabala; por iso o usan tantos noramala.
O mentir pide memoria.
O papel atúrao todo.
O papel é brando e doce: todo o sofre.
O que di o que non é, tamén oe o que non quer.
O vello mente ben na súa terra, o mozo na allea mente que rabea.
O vello na súa terra e o mozo na allea menten á súa maneira.
Onde un ha de ir, non ha de mentir.
Por mentir e andar en coiro non azoutan.
Porque lles digo as mentiras, ben me queren as veciñas.
Pregúntallo a Mateu, que mente máis que eu.
Quen mente non sabe o que sente.
Quen non sabe mentir, non sabe vivir.
Unha mentira ben composta, moito vale e pouco costa.
Palabras veciñas
mentalizar
mente
mentir
mentira
mentirán -na
mentireiro -ra
mentismo