manchar

< lat maculāre
  1. v t Encher de manchas unha cousa. Tm v pron.
  2. v t Facer algo de maneira que prexudique a boa sona ou a honra de alguén.

Antónimos

Verbo: manchar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mancho

manchas

mancha

manchamos

manchades

manchan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manchaba

manchabas

manchaba

manchabamos

manchabades

manchaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manchei

manchaches

manchou

manchamos

manchastes

mancharon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manchara

mancharas

manchara

mancharamos

mancharades

mancharan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mancharei

mancharás

manchará

mancharemos

mancharedes

mancharán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mancharía

mancharías

mancharía

manchariamos

manchariades

mancharían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manche

manches

manche

manchemos

manchedes

manchen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manchase

manchases

manchase

manchasemos

manchasedes

manchasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manchar

manchares

manchar

mancharmos

manchardes

mancharen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

mancha

-

-

manchade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manchar

manchares

manchar

mancharmos

manchardes

mancharen

Xerundio

manchando

Participio

manchado

manchada

manchados

manchadas