anabar

< nabo
  1. v pron Incharse o ubre da vaca.
  2. v pron Estragarse o plantado, xeralmente tubérculos, por pasar moito tempo na tona da terra.

Citas

  • Anabei este anaco de monte para plantar viñas
Verbo: anabar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabo

anabas

anaba

anabamos

anabades

anaban

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anababa

anababas

anababa

anababamos

anababades

anababan

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabei

anabaches

anabou

anabamos

anabastes

anabaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabara

anabaras

anabara

anabaramos

anabarades

anabaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabarei

anabarás

anabará

anabaremos

anabaredes

anabarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabaría

anabarías

anabaría

anabariamos

anabariades

anabarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabe

anabes

anabe

anabemos

anabedes

anaben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabase

anabases

anabase

anabasemos

anabasedes

anabasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabar

anabares

anabar

anabarmos

anabardes

anabaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

anaba

-

-

anabade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anabar

anabares

anabar

anabarmos

anabardes

anabaren

Xerundio

anabando

Participio

anabado

anabada

anabados

anabadas