anabaptismo

< lat tardío anabaptismu gr ἀ ναβαπτισμός ‘segundo bautismo’
Plural: anabaptismos
  1. s m RELIX Doutrina profesada polos anabaptistas que nega a eficacia do bautismo administrado aos nenos antes do uso da razón e esixe rebautizalos de adultos para que dean testemuño da súa fe.

Palabras veciñas