amontoar

< montón
  1. v t Poñer unhas cousas sobre outras, sen ningunha orde.
  2. v t fig Aglomerar un gran número e cantidade de persoas, animais ou cousas. Tm v pron.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Amontoáronseme os cartos en canto puxen en funcionamento o novo negocio
  • Amontoáronseme todos á porta do local o día da inauguración
  • Amontoou todos os xerseis no cesto da roupa
  • Decidiu amorear toda a area para poder traballar
  • Non quero que amontoes os libros aí
Verbo: amontoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoo

amontoas

amontoa

amontoamos

amontoades

amontoan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoaba

amontoabas

amontoaba

amontoabamos

amontoabades

amontoaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoei

amontoaches

amontoou

amontoamos

amontoastes

amontoaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoara

amontoaras

amontoara

amontoaramos

amontoarades

amontoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoarei

amontoarás

amontoará

amontoaremos

amontoaredes

amontoarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoaría

amontoarías

amontoaría

amontoariamos

amontoariades

amontoarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoe

amontoes

amontoe

amontoemos

amontoedes

amontoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoase

amontoases

amontoase

amontoasemos

amontoasedes

amontoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoar

amontoares

amontoar

amontoarmos

amontoardes

amontoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amontoa

-

-

amontoade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amontoar

amontoares

amontoar

amontoarmos

amontoardes

amontoaren

Xerundio

amontoando

Participio

amontoado

amontoada

amontoados

amontoadas