amorear

< morea
  1. v t Facer un montón sen ningunha orde.
  2. v pron Colocarse unha cousa sobre outra, formando unha morea.

Citas

  • A neve amoreábase nas abas da montaña
  • Amorearon un feixe de neumáticos diante da porta impedindo a saída
  • Amoreáronse todos diante da porta de entrada ao campo de fútbol
  • Amoreou todos os seus amigos ao redor da súa tarta de aniversario
Verbo: amorear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoreo

amoreas

amorea

amoreamos

amoreades

amorean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoreaba

amoreabas

amoreaba

amoreabamos

amoreabades

amoreaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoreei

amoreaches

amoreou

amoreamos

amoreastes

amorearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoreara

amorearas

amoreara

amorearamos

amorearades

amorearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amorearei

amorearás

amoreará

amorearemos

amorearedes

amorearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amorearía

amorearías

amorearía

amoreariamos

amoreariades

amorearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoree

amorees

amoree

amoreemos

amoreedes

amoreen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amorease

amoreases

amorease

amoreasemos

amoreasedes

amoreasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amorear

amoreares

amorear

amorearmos

amoreardes

amorearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amorea

-

-

amoreade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amorear

amoreares

amorear

amorearmos

amoreardes

amorearen

Xerundio

amoreando

Participio

amoreado

amoreada

amoreados

amoreadas