insistir

< lat insistĕre
  1. v i Repetir de forma persistente unha idea para asegurar a súa consecución.
  2. v i Perseverar nunha actitude con certa finalidade.

Confrontacións

Citas

  • Insistiu ata que lle fixeron caso
  • Insistiu nas cuestións fundamentais do seu discurso, ¡Insisto en revisar de novo o exame!
Verbo: insistir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insisto

insistes

insiste

insistimos

insistides

insisten

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistía

insistías

insistía

insistiamos

insistiades

insistían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistín

insistiches

insistiu

insistimos

insististes

insistiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistira

insistiras

insistira

insistiramos

insistirades

insistiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistirei

insistirás

insistirá

insistiremos

insistiredes

insistirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistiría

insistirías

insistiría

insistiriamos

insistiriades

insistirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insista

insistas

insista

insistamos

insistades

insistan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistise

insistises

insistise

insistisemos

insistisedes

insistisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistir

insistires

insistir

insistirmos

insistirdes

insistiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

insiste

-

-

insistide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insistir

insistires

insistir

insistirmos

insistirdes

insistiren

Xerundio

insistindo

Participio

insistido

insistida

insistidos

insistidas