inhibir

< lat inhibēre
  1. v t Impedir ou reprimir o desenvolvemento ou a realización de algo.
  2. v pron Deixar de actuar ou absterse de intervir nun asunto.

Citas

  • A presencia de varios especialistas inhibírono de intervir no debate
  • Inhíbese moito cando ten que falar en público
Verbo: inhibir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibo

inhibes

inhibe

inhibimos

inhibides

inhiben

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibía

inhibías

inhibía

inhibiamos

inhibiades

inhibían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibín

inhibiches

inhibiu

inhibimos

inhibistes

inhibiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibira

inhibiras

inhibira

inhibiramos

inhibirades

inhibiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibirei

inhibirás

inhibirá

inhibiremos

inhibiredes

inhibirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibiría

inhibirías

inhibiría

inhibiriamos

inhibiriades

inhibirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhiba

inhibas

inhiba

inhibamos

inhibades

inhiban

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibise

inhibises

inhibise

inhibisemos

inhibisedes

inhibisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibir

inhibires

inhibir

inhibirmos

inhibirdes

inhibiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

inhibe

-

-

inhibide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inhibir

inhibires

inhibir

inhibirmos

inhibirdes

inhibiren

Xerundio

inhibindo

Participio

inhibido

inhibida

inhibidos

inhibidas