incorrer

< lat incurrĕre
  1. v i Cometer unha falta ou erro.
  2. v i Atraer alguén sobre si un sentimento ou unha consecuencia negativa.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Incorreu no odio dos irmáns impugnando o testamento
  • Incorreu nun delicto ocultando eses ingresos
Verbo: incorrer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorro

incorres

incorre

incorremos

incorredes

incorren

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorría

incorrías

incorría

incorriamos

incorriades

incorrían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorrín

incorriches

incorreu

incorremos

incorrestes

incorreron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorrera

incorreras

incorrera

incorreramos

incorrerades

incorreran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorrerei

incorrerás

incorrerá

incorreremos

incorreredes

incorrerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorrería

incorrerías

incorrería

incorreriamos

incorreriades

incorrerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorra

incorras

incorra

incorramos

incorrades

incorran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorrese

incorreses

incorrese

incorresemos

incorresedes

incorresen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorrer

incorreres

incorrer

incorrermos

incorrerdes

incorreren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

incorre

-

-

incorrede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incorrer

incorreres

incorrer

incorrermos

incorrerdes

incorreren

Xerundio

incorrendo

Participio

incorrido/incurso

incorrida/incursa

incorridos/incursos

incorridas/incursas