amandar

  1. v t Facer madeixas co liño. Ex: Despois de amandar todas esas teas, poderemos seguir co proceso.

Citas

  • Despois de amandar todas esas teas, poderemos seguir co proceso.
Verbo: amandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amando

amandas

amanda

amandamos

amandades

amandan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandaba

amandabas

amandaba

amandabamos

amandabades

amandaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandei

amandaches

amandou

amandamos

amandastes

amandaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandara

amandaras

amandara

amandaramos

amandarades

amandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandarei

amandarás

amandará

amandaremos

amandaredes

amandarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandaría

amandarías

amandaría

amandariamos

amandariades

amandarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amande

amandes

amande

amandemos

amandedes

amanden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandase

amandases

amandase

amandasemos

amandasedes

amandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandar

amandares

amandar

amandarmos

amandardes

amandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amanda

-

-

amandade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amandar

amandares

amandar

amandarmos

amandardes

amandaren

Xerundio

amandando

Participio

amandado

amandada

amandados

amandadas