fracturar

< fractura
  1. v t Producir a fractura de algo, especialmente dun óso. Ex: Fracturou o brazo ó caer.

Citas

  • Fracturou o brazo ao caer.
Verbo: fracturar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturo

fracturas

fractura

fracturamos

fracturades

fracturan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturaba

fracturabas

fracturaba

fracturabamos

fracturabades

fracturaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturei

fracturaches

fracturou

fracturamos

fracturastes

fracturaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturara

fracturaras

fracturara

fracturaramos

fracturarades

fracturaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturarei

fracturarás

fracturará

fracturaremos

fracturaredes

fracturarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturaría

fracturarías

fracturaría

fracturariamos

fracturariades

fracturarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracture

fractures

fracture

fracturemos

fracturedes

fracturen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturase

fracturases

fracturase

fracturasemos

fracturasedes

fracturasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturar

fracturares

fracturar

fracturarmos

fracturardes

fracturaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fractura

-

-

fracturade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracturar

fracturares

fracturar

fracturarmos

fracturardes

fracturaren

Xerundio

fracturando

Participio

fracturado

fracturada

fracturados

fracturadas