fracasar

< ital fracassare ‘destrozar’
  1. v i Non dar algo o resultado que se espera.
  2. v i
    1. Non ter alguén éxito en algo.
    2. Non acadar alguén aquilo ao que aspiraba na vida.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Fracasaron os intentos de reconciliación na parella
  • Fracasou en todo o que se propuxo
  • Os expedicionarios fracasaron na súa subida ao Everest

Palabras veciñas

Verbo: fracasar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracaso

fracasas

fracasa

fracasamos

fracasades

fracasan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasaba

fracasabas

fracasaba

fracasabamos

fracasabades

fracasaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasei

fracasaches

fracasou

fracasamos

fracasastes

fracasaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasara

fracasaras

fracasara

fracasaramos

fracasarades

fracasaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasarei

fracasarás

fracasará

fracasaremos

fracasaredes

fracasarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasaría

fracasarías

fracasaría

fracasariamos

fracasariades

fracasarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracase

fracases

fracase

fracasemos

fracasedes

fracasen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasase

fracasases

fracasase

fracasasemos

fracasasedes

fracasasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasar

fracasares

fracasar

fracasarmos

fracasardes

fracasaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fracasa

-

-

fracasade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fracasar

fracasares

fracasar

fracasarmos

fracasardes

fracasaren

Xerundio

fracasando

Participio

fracasado

fracasada

fracasados

fracasadas