espertar

< lat v *expertāre lat expertus
  1. v t Interromper o sono de quen estaba durmindo.
  2. v t Facer que alguén actúe con máis astucia ou intelixencia.
  3. v t Provocar na mente ou no ánimo unha sensación, desexo ou sentimento latente ou non.
  4. v i
    1. Deixar de durmir.
    2. Recuperar o coñecemento despois de perdelo por estar en coma ou por outra causa.
  5. v i
    1. Decatarse alguén de que está enganado ou que vive unha ilusión que non é verdadeira.
    2. olverse alguén máis intelixente ou astuto.

Sinónimos

Citas

  • A grave situación económica espertouno e reaccionou a tempo
  • A Ramón a música do grupo A Roda espertouno do coma
  • Aquel novo testemuño espertouna do seu engano
  • É necesario que María esperte e estudie máis antes de que suspenda
  • Espertou do seu erro cando quedou sen amigos
  • Espertouno ás sete para ir traballar
  • O concerto espertou o seu interese pola música clásica
  • O meu gusto polo teatro espertou ao ver unha obra aos oito anos
  • Sufriu un desmaio e cando espertou non recordaba qué pasara
  • Teño sono porque hoxe espertei moi cedo
Verbo: espertar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esperto

espertas

esperta

espertamos

espertades

espertan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertaba

espertabas

espertaba

espertabamos

espertabades

espertaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertei

espertaches

espertou

espertamos

espertastes

espertaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertara

espertaras

espertara

espertaramos

espertarades

espertaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertarei

espertarás

espertará

espertaremos

espertaredes

espertarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertaría

espertarías

espertaría

espertariamos

espertariades

espertarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esperte

espertes

esperte

espertemos

espertedes

esperten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertase

espertases

espertase

espertasemos

espertasedes

espertasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertar

espertares

espertar

espertarmos

espertardes

espertaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

esperta

-

-

espertade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

espertar

espertares

espertar

espertarmos

espertardes

espertaren

Xerundio

espertando

Participio

esperto/espertado

esperta/espertada

espertos/espertados

espertas/espertadas