esfragar

v t Facer que algo ou alguén caia por un lugar elevado e esgrevio.
v t Facer que unha cousa choque violentamente con outra.
v pron Caer por un lugar elevado e esgrevio.
v pron Chocar violentamente contra algo.

Citas

Esfragaron o coche por este monte para simular un accidente
Esfragou a moto contra unha árbore por culpa do xeo
Esfragouse contra o coche de diante por non estar atento
O neno esfragouse polo cantil e non puideron rescatalo

Palabras veciñas

esforzado -da esforzar esforzo esfragar esfrangullar esfraxística esfumado

Verbo: esfragar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfrago

esfragas

esfraga

esfragamos

esfragades

esfragan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfragaba

esfragabas

esfragaba

esfragabamos

esfragabades

esfragaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfraguei

esfragaches

esfragou

esfragamos

esfragastes

esfragaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfragara

esfragaras

esfragara

esfragaramos

esfragarades

esfragaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfragarei

esfragarás

esfragará

esfragaremos

esfragaredes

esfragarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfragaría

esfragarías

esfragaría

esfragariamos

esfragariades

esfragarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfrague

esfragues

esfrague

esfraguemos

esfraguedes

esfraguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfragase

esfragases

esfragase

esfragasemos

esfragasedes

esfragasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfragar

esfragares

esfragar

esfragarmos

esfragardes

esfragaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

esfraga

-

-

esfragade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esfragar

esfragares

esfragar

esfragarmos

esfragardes

esfragaren

Xerundio

esfragando

Participio

esfragado

esfragada

esfragados

esfragadas