entobar

< tobo
  1. v t Facer que un animal entre no tobo. Tm abs.
  2. v t fig Poñer algo fóra da vista.
  3. v pron Meterse un animal no tobo.
  4. v pron fig Ocultarse alguén.

Citas

  • Colleron a raposa antes que entobase
  • Entobaron a moto nunha silveira
  • Entobouse nun refuxio do monte
  • O raposo entobouse cando ía collelo
Verbo: entobar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobo

entobas

entoba

entobamos

entobades

entoban

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobaba

entobabas

entobaba

entobabamos

entobabades

entobaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobei

entobaches

entobou

entobamos

entobastes

entobaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobara

entobaras

entobara

entobaramos

entobarades

entobaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobarei

entobarás

entobará

entobaremos

entobaredes

entobarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobaría

entobarías

entobaría

entobariamos

entobariades

entobarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobe

entobes

entobe

entobemos

entobedes

entoben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobase

entobases

entobase

entobasemos

entobasedes

entobasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobar

entobares

entobar

entobarmos

entobardes

entobaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

entoba

-

-

entobade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entobar

entobares

entobar

entobarmos

entobardes

entobaren

Xerundio

entobando

Participio

entobado

entobada

entobados

entobadas