entoar

< ton
  1. v t
    1. Dar un ton determinado á voz ao cantar ou falar.
    2. Dar o ton preciso ao que se canta ou toca. Tm abs.
  2. v i Facer que os tons ou cores dunha cousa estean en harmonía co contorno.
  3. v pron Poñerse a ton.

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • A cor do teu pano entoa moi ben coa túa camisa
  • Cando o coro entoou o himno o público púxose en pé
  • Costoulle entoar a canción
  • Entoou moi ben esa cantiga medieval, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Entoaches mal e debes repetilo
  • Na voda entoeime co albariño
  • O profesor entoou a canción e os alumnos seguírono

Palabras veciñas

Verbo: entoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoo

entoas

entoa

entoamos

entoades

entoan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoaba

entoabas

entoaba

entoabamos

entoabades

entoaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoei

entoaches

entoou

entoamos

entoastes

entoaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoara

entoaras

entoara

entoaramos

entoarades

entoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoarei

entoarás

entoará

entoaremos

entoaredes

entoarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoaría

entoarías

entoaría

entoariamos

entoariades

entoarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoe

entoes

entoe

entoemos

entoedes

entoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoase

entoases

entoase

entoasemos

entoasedes

entoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoar

entoares

entoar

entoarmos

entoardes

entoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

entoa

-

-

entoade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entoar

entoares

entoar

entoarmos

entoardes

entoaren

Xerundio

entoando

Participio

entoado

entoada

entoados

entoadas