enfundar

< funda
  1. v t Meter algo dentro dunha funda. Tm abs. Ex: O policía enfundou a pistola,OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, O vaqueiro enfundou e saíu do bar.

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • O policía enfundou a pistola ,OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, O vaqueiro enfundou e saíu do bar .
Verbo: enfundar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundo

enfundas

enfunda

enfundamos

enfundades

enfundan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundaba

enfundabas

enfundaba

enfundabamos

enfundabades

enfundaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundei

enfundaches

enfundou

enfundamos

enfundastes

enfundaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundara

enfundaras

enfundara

enfundaramos

enfundarades

enfundaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundarei

enfundarás

enfundará

enfundaremos

enfundaredes

enfundarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundaría

enfundarías

enfundaría

enfundariamos

enfundariades

enfundarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfunde

enfundes

enfunde

enfundemos

enfundedes

enfunden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundase

enfundases

enfundase

enfundasemos

enfundasedes

enfundasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundar

enfundares

enfundar

enfundarmos

enfundardes

enfundaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enfunda

-

-

enfundade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfundar

enfundares

enfundar

enfundarmos

enfundardes

enfundaren

Xerundio

enfundando

Participio

enfundado

enfundada

enfundados

enfundadas