encariñar

< cariño

v pron Coller afecto a unha persoa, animal ou cousa. Ex: Non tardou en se encariñar coa moza do irmán, Encariñámonos co can e agora non o queremos dar.

Citas

Non tardou en se encariñar coa moza do irmán, Encariñámonos co can e agora non o queremos dar.

Palabras veciñas

encargado -da encargar encargo encariñar encarnación encarnado -da encarnadura

Verbo: encariñar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariño

encariñas

encariña

encariñamos

encariñades

encariñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñaba

encariñabas

encariñaba

encariñabamos

encariñabades

encariñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñei

encariñaches

encariñou

encariñamos

encariñastes

encariñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñara

encariñaras

encariñara

encariñaramos

encariñarades

encariñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñarei

encariñarás

encariñará

encariñaremos

encariñaredes

encariñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñaría

encariñarías

encariñaría

encariñariamos

encariñariades

encariñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñe

encariñes

encariñe

encariñemos

encariñedes

encariñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñase

encariñases

encariñase

encariñasemos

encariñasedes

encariñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñar

encariñares

encariñar

encariñarmos

encariñardes

encariñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

encariña

-

-

encariñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encariñar

encariñares

encariñar

encariñarmos

encariñardes

encariñaren

Xerundio

encariñando

Participio

encariñado

encariñada

encariñados

encariñadas