encargar

< en- + cargar
  1. v t Poñer a alguén ao cargo de algo ou alguén.
  2. v t Mandar facer ou traer algo a alguén.
  3. v pron Poñerse alguén ao cargo de algo ou alguén.

Sinónimos

Citas

  • Encargáronlle o artigo a un dos xornalistas de máis sona
  • Encargou dous pares de zapatos do número corenta e cinco
  • Encargoulle ao xerente as contas da empresa
  • Os veciños encargáronse de lle gardar a correspondencia, Os avos encárganse do neto á tarde

Frases feitas

  • Encargar o berce antes do rapaz. Obrar na orde incorrecta ou il

Palabras veciñas

Verbo: encargar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargo

encargas

encarga

encargamos

encargades

encargan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargaba

encargabas

encargaba

encargabamos

encargabades

encargaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encarguei

encargaches

encargou

encargamos

encargastes

encargaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargara

encargaras

encargara

encargaramos

encargarades

encargaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargarei

encargarás

encargará

encargaremos

encargaredes

encargarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargaría

encargarías

encargaría

encargariamos

encargariades

encargarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargue

encargues

encargue

encarguemos

encarguedes

encarguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargase

encargases

encargase

encargasemos

encargasedes

encargasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargar

encargares

encargar

encargarmos

encargardes

encargaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

encarga

-

-

encargade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encargar

encargares

encargar

encargarmos

encargardes

encargaren

Xerundio

encargando

Participio

encargado

encargada

encargados

encargadas