encapelar

< capelo
  1. v t Poñer o capelo ao palleiro.
  2. v t Acabar unha parede con pedras grandes e chás.
  3. v t MAR Enganchar un cabo ao calcés do mastro, a unha verga ou a unha bita.
  4. v pron Cubrirse de capelo un monte ou un cume.

Sinónimos

Citas

  • Encapelaron as paredes con lousas ben grandes
  • O meu avó contoume que nas mallas de antes el era quen encapelaba o palleiro
  • O monto encapelouse cando ía comezar o descenso

Palabras veciñas

Verbo: encapelar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelo

encapelas

encapela

encapelamos

encapelades

encapelan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelaba

encapelabas

encapelaba

encapelabamos

encapelabades

encapelaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelei

encapelaches

encapelou

encapelamos

encapelastes

encapelaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelara

encapelaras

encapelara

encapelaramos

encapelarades

encapelaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelarei

encapelarás

encapelará

encapelaremos

encapelaredes

encapelarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelaría

encapelarías

encapelaría

encapelariamos

encapelariades

encapelarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapele

encapeles

encapele

encapelemos

encapeledes

encapelen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelase

encapelases

encapelase

encapelasemos

encapelasedes

encapelasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelar

encapelares

encapelar

encapelarmos

encapelardes

encapelaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

encapela

-

-

encapelade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encapelar

encapelares

encapelar

encapelarmos

encapelardes

encapelaren

Xerundio

encapelando

Participio

encapelado

encapelada

encapelados

encapeladas