emparrar

< parra

v t Facer ou formar cunha planta un emparrado.

Palabras veciñas

emparellar emparentar emparrado -da emparrar emparvecer emparzar empastar

Verbo: emparrar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparro

emparras

emparra

emparramos

emparrades

emparran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparraba

emparrabas

emparraba

emparrabamos

emparrabades

emparraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparrei

emparraches

emparrou

emparramos

emparrastes

emparraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparrara

emparraras

emparrara

emparraramos

emparrarades

emparraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparrarei

emparrarás

emparrará

emparraremos

emparraredes

emparrarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparraría

emparrarías

emparraría

emparrariamos

emparrariades

emparrarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparre

emparres

emparre

emparremos

emparredes

emparren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparrase

emparrases

emparrase

emparrasemos

emparrasedes

emparrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparrar

emparrares

emparrar

emparrarmos

emparrardes

emparraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

emparra

-

-

emparrade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparrar

emparrares

emparrar

emparrarmos

emparrardes

emparraren

Xerundio

emparrando

Participio

emparrado

emparrada

emparrados

emparradas