emparentar

< parente
  1. v i Adquirir alguén parentesco por medio do matrimonio. Ex: Emparentou coa casa real.

Sinónimos

Citas

  • Emparentou coa casa real.

Frases feitas

  • Estar ben emparentado. Ter parentes con influencias.
  • Estar emparentado. Ter parentesco, semellanza ou outro tipo de relaci

Palabras veciñas

Verbo: emparentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparento

emparentas

emparenta

emparentamos

emparentades

emparentan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentaba

emparentabas

emparentaba

emparentabamos

emparentabades

emparentaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentei

emparentaches

emparentou

emparentamos

emparentastes

emparentaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentara

emparentaras

emparentara

emparentaramos

emparentarades

emparentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentarei

emparentarás

emparentará

emparentaremos

emparentaredes

emparentarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentaría

emparentarías

emparentaría

emparentariamos

emparentariades

emparentarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparente

emparentes

emparente

emparentemos

emparentedes

emparenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentase

emparentases

emparentase

emparentasemos

emparentasedes

emparentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentar

emparentares

emparentar

emparentarmos

emparentardes

emparentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

emparenta

-

-

emparentade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

emparentar

emparentares

emparentar

emparentarmos

emparentardes

emparentaren

Xerundio

emparentando

Participio

emparentado

emparentada

emparentados

emparentadas