doer

< lat dolēre
  1. v i Causar ou sentir dor física ou moral.
  2. v pron Queixarse por algunha dor física ou moral.
  3. v pron Sentir piedade ou compaixón por algo ou alguén.

Citas

  • Aínda me doe a patada que me deu
  • Doeuse daquel esmolante e deulle unha caridade
  • Doíalle que tratasen o seu fillo tan mal
  • Doíase do golpe que lle derán
  • Doíase do trato que lle deran
Verbo: doer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doio

does

doe

doemos

doedes

doen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doía

doías

doía

doïamos

doïades

doían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doín

doíches

doeu

doemos

doestes

doeron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doera

doeras

doera

doeramos

doerades

doeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doerei

doerás

doerá

doeremos

doeredes

doerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doería

doerías

doería

doeriamos

doeriades

doerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doia

doias

doia

doiamos

doiades

doian

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doese

doeses

doese

doesemos

doesedes

doesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doer

doeres

doer

doermos

doerdes

doeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

doe

-

-

doede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doer

doeres

doer

doermos

doerdes

doeren

Xerundio

doendo

Participio

doído

doída

doídos

doídas